Fasen Pups

 

INPRENTING-SOCIALISATIE  FASE

TOT SLOT

Ik heb afscheid van de pups genomen en de rest van de opvoeding ligt nu bij de eigenaren! Gelukkig zijn de meeste ervaren “honden mensen” en weten wel wat te doen. En wat mij vaak treft is, dat veel mensen die het allemaal niet precies weten heel vaak instinctief toch wel het juiste doen.
Maar goed even terug naar de pup.. De socialisering gaat verder en duurt ongeveer tot de 12e week. Niet al te nauwkeurig nemen., Het is allemaal “ongeveer”.
Socialisering. Het besef ervaren dat je niet alleen op de wereld bent. De honden leren dat er voor asociaal egoïsme geen plaats is maar ook dat je niet over je moet laten lopen. Bij de voerbak komt dit vaak voor of met een bot of een stuk vlees. Ze grommen en dreigen om het te verdedigen maar bijten niet echt naar de ander.. Socialisering is ook het kweken van een band met soortgenoten. Ik bedoel hier ook “mensen”. Ik heb in de eerste weken getracht de hond te leren dan mensen soortgenoten zijn en dat we bij elkaar horen. Onderling gaat dit bij honden met spelletjes waarbij het soms wel eens te hard gaat. Het “slachtoffer” schreeuwt dan luid waarbij dit voor de ander een teken is om in te binden. Echt verwonden doen ze elkaar niet. Langzaam maar zeker ontstaan er zo gedragsregels. De moeder van de pups speelt in deze fase voor prooi. Zij “vlucht” en de hele meute er achteraan. Moeder laat zich dan overweldigen! De reuen daarentegen beginnen met het bijbrengen van discipline. Hij bepaalt het begin en het eind van het spel. Vaal leggen ze de pup hun wil op als daar aanleiding voor is. Langzamerhand moet voor de pup duidelijk worden in deze periode wat wel en wat niet mag. Na een straf betoont hij spijt met bijna onderdanige kruiperigheid.. Een hond moet voor een prettig leven duidelijkheid hebben. Normaal leert de reu hem dat maar bij mensen thuis moet het baasje dat doen. Straffen en belonen zijn de gereedschappen om een hond zelfverzekerd te laten opgroeien.
Nog een paar tips.
Speel veel met de hond om de sociale binding groot te maken. Bepaal echter zelf begin en eind van het spel. Stel een paar taboe’s voor de pup. De pup zal een paar keer proberen dit te overtreden om zeker te weten dat dit echt niet mag.
Alleen straffen bij duidelijk opgelegde verboden. Bij de eerste overtreding natuurlijk niet straffen. Duidelijk zal zijn dat de pup in deze periode, voor een zo goed mogelijk resultaat,  zo weinig mogelijk alleen mag worden gelaten .
Niet al te hoge eisen stellen. Hij is nog jong.
Tja en dan komt na ongeveer de 13e week de rangorde fase…. Nou misschien schrijf ik daarover ook nog eens een artikel. Nu even niet !! Ik hoop dat U heeft genoten en er wellicht wat van op heeft gestoken of bevestigd heeft gekregen..

_______________________________________-

Dag 56 Helaas heb ik de afgelopen week weinig tijd gehad om te schrijven, De pups hebben nog een paar onderzoeken gehad en ik was erg druk met ze. Er zijn er intussen al een paar bij hun nieuwe baasje. Ik wil toch nog graag een paar dingen kwijt aan het eind van deze beschrijving! De pup is na een paar keer oefenen al heel goed in staat om te leren. Bij dit nest is het nog niet gebeurd maar bij andere nesten heb ik wel meegemaakt dat een pup op deze leeftijd tijdens het spelen mijn kuit pakte in plaats van mijn broek. Nou dat is niet aangenaam. De eerste keer pakte ik de pup op en zette hem weg. Hij kwam echter onmiddellijk terug en zocht opnieuw mijn kuit. Ik pakte hem stevig in zijn nekvel en liet een dreigend “nee” horen. ( U moet oefenen om dreigend te kunnen praten en rustig blijven in uw hoofd) Toen ik de pup weer losliet, kwam hij kruipend met de oren in de nek naar mij toe om zijn onderdanigheid te tonen. Bij het volgende speeluurtje was een dreigend NEE voldoende.
De ouders van de pup zijn in deze fase heel tolerant voor de pup. Indien er echter ook een reu thuis is, wordt er vrij ruw met hem gespeeld en iedere keer betonen de pups dan hun onderdanigheid. Een reu zal ook tussenbeide komen als twee pups het met elkaar aan de stok hebben. Hier wordt de pup geleerd dat de leiding ingrijpt als er ongewenst gedrag wordt geconstateerd.
Alles wat een pup in deze fase meemaakt ervaart hij als deel van het leven waarin hij terecht is gekomen en er dient hem geleerd te worden dat er een macht is die boven hem staat. Alle mensen die op deze leeftijd een pup in huis krijgen en waar geen reu is, dienen zich hier terdege bewust van te zijn. Er wordt in deze fase de basis gelegd voor het karakter van de hond. Uiteraard speelt erfelijkheid een rol doch de wijze waarop met deze eigenschappen wordt omgegaan is heel erg bepalend.
Voor de nabije toekomst zal ik een dezer dagen ook nog een stukje schrijven omdat nu uw gedrag bepalend is voor het verdere leven van de pup !

Of U nu kinderen opvoedt of pups, … er zijn twee sleutelwoorden die bepalend zijn : LIEFDEVOL en CONSEQUENT ! Dit gaat heel echt goed samen! !! 

53e dag Een paar hele drukke dagen achter de rug. De pups zijn op oogafwijkingen onderzocht. De club vraagt al jaren een onderzoek op cataract en op latere leeftijd op PRA. Ziekten die toen in ons ras regelmatig voorkomen. De arts constateerde tot grote opluchting, dat allen cataract vrij waren.

Voor de puppen ook weer een hele belevenis. Eerst een uur in de auto naar de arts toe en daarna het onderzoek en weer terug in de auto! Ze waren bij thuiskomst helemaal munt! Slapen , slapen !

2 klassen op een lagere school bezocht en daar de kinderen met de pups laten spelen De kinderen vonden het geweldig en de pups voelden zich ook op hun gemak. Zodanig zelfs dat ze na enige tijd gewoon bij de bench gingen liggen slapen en de lawaaierige klas lieten voor wat het was. Leuk was ook het bezoek van een Engelse fokker/keurmeester die een reutje uitzocht voor de fok en voor de show. Als het een beetje meezit blijft de naam Vigilat’s nog een tijdje “still marching on !!!

Dag 49 

Dag 48 Het zijn echte jonge honden nu ! Er wordt duidelijk meer energie gestoken in het bewegen. Er wordt achter elkaar aangezeten alsof ze op een prooi jagen. Als ze elkaar dan hebben ingehaald dan is dat te de prooi die ze hebben gevangen ! Ook wordt er veel energie gestoken in het bepalen van de rangorde. Ze weten nog niet precies hoe het werkt maar ik zie wel dat ze elkaar corrigeren als een van hen te ver gaat! Heel leuk is ook te zien dat ze het “muizensprongetje” doen. Ze kijken heel intensief naar iets , gaan heel zachtjes op hun achterwerk zitten, trekken ineens beide voorpoten in, en gaan dan met een krachtige sprong, in een mooie boog door de lucht en landen dan met beide voorpootjes op de “prooi”. Prachtig !

Dag 47 

Spannende dag voor de fokker. Naar de dierenarts voor de eerste enting en voor een algemeen gezondheidsonderzoek. Er kan dan zomaar wat mis zijn zonder dat dat is opgevallen. Gelukkig was alles goed. De socialisering begint zijn vruchten af te werpen . De pups gedroegen zich bij de dierenarts alsof ze thuis waren. Als de een aan de beurt was, gingen alle anderen met elkaar op de vloer liggen slapen

Dag 45 

Vandaag met de pups naar het park geweest om ze te wennen aan het lopen aan de lijn en op het gras. Nou na enig oefenen begon het te komen. Verder waren er ook veel kinderen die weer wilden knuffelen en…. en dat was natuurlijk erg welkom !!. Ook nog even met z´n allen naar de dierenwinkel van Jumper in Enschede om daar door de schappen te lopen en alle luchtjes lekker op te snuiven. Ook daar was veel belangstelling voor de pups en het personeel was erg  enthousiast voor deze blog. Het personeel kan nu allemaal deze blog lezen. Goed bezig !!

Dag 44 (29/5) De pups hebben weer een grote stap gezet. voor het eerst lopen aan de riem, een ritje in de auto en daarna een tijdje samen met licht dementerende mensen. Toen in  de auto terug naar huis en daarna………….. slapen als een blok.

Bij uitgebreid wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat wanneer er bij deze fase weinig of geen contact met mensen is, de honden daarna contact-arm, zoniet contactloos tegenover mensen zijn. Zelfs als er in week 8 wel veel contact met mensen is, dan is toch de verhouding niet meer te herstellen. Er moet in deze week onvoorwaardelijk aanrakingscontact tussen pup en mens zijn !!!!!!!!

Dag 42 (6 weken)  Zoals gezegd zijn de zintuigen nu duidelijk ontwikkeld en duidelijk is te merken dat de behoefte aan beweging toeneemt. Wat ook het vermelden nog waard is dat de pups aan het eind van de voeding van de moeder staand probeerden te drinken. Het “melktrappelen” dat ik eerder vermelde om melkafgifte af te dwingen, gebeurd dan met een (1) poot. Dit gebaar heeft natuurlijk heel veel weg van het “pootje geven”. Dit gebaar is de hond dan ook later heel erg makkelijk te leren. Het is niet alleen een gebaar om aan eten te komen maar ook een teken van onderdanigheid. Als je een lekker hapje in de hand neemt, zodanig dat hij er niet bij kan, zal hij ongevraagd “ pootjes gaan geven”. Als je dit een aantal malen doet zal het naar verloop van tijd zelfs zonder vragen gaan pootje geven. Zoals gezegd is het ook van hem een gebaar om onderdanigheid te tonen. Dit van nature onderdanige gebaar kan bij de opvoeding goed van pas komen. De periode waarin ze nu verkeren kenmerkt zich door een grote leergierigheid. Alles moet worden onderzocht. Het is vergelijkbaar met de kleuterleeftijd.

Dag 41 De haren beginnen te groeien en dat is ook een foto waard !

Waar je nu een beetje aan kunt merken dat ze gaan beseffen wat ze doen is het volgende. Toen ze een aantal dagen geleden naar buiten gingen, en na het spelen moe waren, gingen ze liggen waar ze op dat moment waren! De omstandigheden speelden toen nog geen rol. Nu liggen ze niet meer zo vaak op een hoop mar kiezen echt een plaats. In de buitenruimte was zon en een klein stuk schaduw. Ze kozen nu allemaal voor de schaduw zonder dat ze tegen elkaar aan gingen liggen. Voor velen is dit wellicht vanzelfsprekend maar als je je realiseert dat ze nog weinig weten en nu bewust ergens voor kiezen kun je toch concluderen dat er zich iets in hun brein begint te ontwikkelen. Het spelen gaat harder maar de reacties daarop ook. Dit is het beging van het bepalen van de rangorde.

Dag 40 . Het is druk geweest voor de pups. Ze hebben echt kunnen genieten van het buiten zijn. Wij trouwens ook. Er was ook nog even een minder prettige ervaring. Ze werden gechipt! De meeste ondergingen dit alsof er helemaal niets aan de hand was maar bij een paar van hen was het kennelijk toch pijnlijk omdat ze nogal piepten toen de naald in de nek ging. Het DNA-afnemen ging heel makkelijk met een wattenstaafje aan de binnenkant van de wang . Het leek of dit een dagelijkse ervaring voor hen was. Maar goed, het buiten spelen is nu ook een lust voor het oog.  De hondjes zijn echt helemaal compleet. Ook de coördinatie is OK . Net zoals alle nesten die ik gehad heb waren mijn schoenveters het meest interessant. Het duurde dan ook niet lang of bij beide was de strik er uit. De coördinatie bij de pups is er wel maar het moet nog wel beter worden ontwikkeld. Er was veel bezoek. Heel veel kinderen en ze ondergingen alles gelaten. In het weekend komen weer nieuwe eigenaren kijken en volgende week gaan we met ze op pad om ook de wereld te laten zien buiten hun geboorteplaats/plek.

Dag 38 Vanaf nu, ongeveer de start van de 6e week, is wat men de pre-socialisatie noemt achter de rug. Nu begint de echte socialisering. De inprenting gaat ook nu nog door maar heel duidelijk merkbaar begint nu ook het sociale gedrag. Dat betekent dat ze niet alleen nieuwe dingen zien en dat gewoon accepteren maar ook dat er nu contact wordt gemaakt en gereageerd wordt op gebeurtenissen.

TIJDENS DE INPRENTING BELEEF JE VAN ALLES !!!!!!

Ontwormen. Ik ben absoluut geen voorstander van medicijnen, vooral  als er geen aanleiding voor is, maar goed, het is nu eenmaal tegenwoordig de gewoonte (ook al is er niets aan de hand) om ook preventief medicijnen voor te schrijven want er zou wel eens “iets” kunnen gebeuren. Zo is dat ook met wormen. De fabrikanten spelen handig in op de sentimentele gevoelens van mensen en schrijven dan meteen een dosis voor die alle eigen weerstand van de hond voor 100% over neemt. Over de gevolgen van hetgeen er dan met de weerstand tegen wormen voor de toekomst van de hond gebeurd wordt niet gesproken.. Doordat alles door de medicijnen wordt overgenomen, bouwt de hond zelf geen weerstand tegen wormen op terwijl de wilde honden gewoon leven in symbiose met de wormen. Er zijn wel wat wormen in het lijf aanwezig maar dat wordt door de afweerstoffen in het lichaam van de hond binnen de perken gehouden en er is dan ook niets aan de hand. Maar goed we leven in deze tijd en dus doe ik ook maar mee omdat veel puppen kopers dat willen. De fabrikant schrijft voor dat je hiermee al met 2 weken moet beginnen want het zou kunnen zijn dat ze worden besmet, maar dat gaat me echt te ver. Van mij krijgen ze vandaag  hun eerste kuurtje. Dat moet dan volgens de fabrikant iedere veertien dagen worden herhaald!  ik overleg het vervolg met de nieuwe mensen voor de pups.

Dag 34. Ze zitten zoals gezegd in de inprentingsfase maar deze loopt heel lang parallel met de socialiseringsfase. De socialisatie begint nu heel voorzichtig. Na de inprenting leer je tijdens de socialisatie hoe je met dingen en zaken omgaat . Omdat ze nog lang niet alles hebben gezien of hebben meegemaakt. kunnen ze ook niet weten hoe je er mee omgaat en wat je kunt verwachten. Wat al wel ingeprent is dat zijn oa de nestgenoten. Ze weten nu wat het is en kijken nu hoe je daar mee om moet gaan. Er wordt gestoeid, geworsteld en wordt zelfs al achter elkaar aangerend. De tandjes komen door en ze bijten elkaar soms in een been of een oor. Dat kan met een scherpe hoektand in een oor behoorlijk heftig aankomen. “De gebeten hond” ervaart dat als zeer onprettig en laat dat dan ook luid en heftig merken. De ander laat dan, geschrokken door de reactie, onmiddellijk los. 3 seconden later is alles weer vergeten en vergeven.

 

Dag 32 De inprenting is aan de pups af te zien. Als ze iets horen of iets zien, dan lijkt het alsof ze nadenken. Dat kan natuurlijk niet maar het lijkt wel zo !! Met Pluche gaat het goed maar ze kan helaas niet meer bij de puppen op dit moment. De wond aan haar  borst moet eerst genezen! Ze heeft nog wel contact met haar puppen maar deze mogen niet aan haar borsten zitten en dat is hetgeen ze willen. Ik heb deze dagen ook een paar keer een bandje afgedraaid met vuurwerk geluiden. Het volume was nog  wel beperkt maar heel goed hoorbaar en voor de pups natuurlijk geheel nieuw. Het hele nest lag te slapen en twee van heen tilden heel even loom het hoofd op maar gingen direct daarna weer slapen. Ze vonden het wel goed. De komende weken worden deze geluiden nog een aantal malen herhaald tot ze er helemaal aan gewend zijn.

 

Dag 29 Een paar drukke dagen! Plotseling is Pluche erg sloom en bleek 41.2 temperatuur te hebben. Het bleek een forse mastitis te zijn. Gelijk aan de anti biotica en er voor zorgen dat de pups de borst leeg houden.. Dat is zo´n beetje het enige dat je kunt doen. Vlak voor de nacht brak de huid open en verloor Pluche een hoop wondvocht. Geluk bij een ongeluk is dat de puppen intussen geleerd hebben te eten uit de bak en de melkproductie van Pluche nagenoeg op nul staat. Dus de voeding staat nu op 4 keer per dag en de pups doen het geweldig en de temperatuur van Pluche is ook terug op het normale niveau.      Rose is intussen ook definitief gekozen en gaat in de polder wonen als het zover is. De puppen zijn nu in de inprentingsfase aangeland en dat kun je goed merken. Ze luisteren naar en reageren op geluiden en kunnen soms heel intensief naar iets kijken dat nieuw voor hen is! Ze eten nu tevenmelk, heel fijn vlees en wat bambix. Komende dagen gaan ze ook geweekte brokken eten. De tandjes komen steeds meer door en ze kunnen hiermee de nestgenoten al aardig plagen

 

Soms gebeurt er iets ………               Kijk naar de blik van de pup !

Dag 27 De pups hebben veel visite gehad de afgelopen dagen.  Een van die momenten hierboven. Zonder woorden zie je dan iets gebeuren. Het is erg goed voor de puppen dat ze zoveel mogelijk ervaringen opdoen maar dan wel ook met veel rust er tussen. Je kunt nu echt met ze communiceren. Ze zien je, kijken je aan en reageren op een bepaalde manier. Pluche houdt van haar puppen maar ze bouwt wel langzaam af. Ze ligt vooral buiten de kist en komt af en toe lang om te zien of er ontlasting geruimd moet worden. De pups reageren nu duidelijk op haar. Als ze niet in de kist wil komen om te voeden, schreeuwen ze alles bij elkaar. Als Pluche zich omdraait en wegloopt, zijn ze ook zo weer stil

dag 26. De pups doen het heel erg goed. Ze spelen al behoorlijk en met de dag zie je dat ze meer en meer controle hebben over hun bewegingen. Het is steeds een feestje om naast de kist te zitten en naar ze te kijken!  Nog twee dagen dan is de overgangsfase ook voorbij. De tandjes beginnen door te komen en ze zijn al helemaal gewend om zelfstandig te kunnen eten. Het spel voor de fokker is nu ook begonnen met wel of niet zelfstandig eten geven, hoe vaak en hoeveel. De puppen moeten langzaam meer  eten en de moeder langzaam minder. Haar borsten moeten leeg gehouden worden. We wegen de puppen nog elke dag en ze komen goed aan.

 

Lilly     is als eerste gekozen !!!

Dag 24. De gehele familie Kamps + vriend bezochten als eerste het nest en besloten na een dag beraad om Lilly (Vigilat’s Rorty Lilly) als huisgenoot in hun midden op te nemen. Lilly is echt een prachtige pup. Als ze op de show terecht komt zal ze het zeker goed doen!!!! Ik heb de indruk gekregen dat ze in heel fijn gezin terecht komt. Vandaag is de leefruimte van de puppen uitgebreid. De “doodlig-stokken” (wat een naar woord) zijn uit de werpkist verwijderd en de pups kunnen nu als ze willen de kist uitlopen. “Moeder” hoeft nu niet meer alle ontlasting op te ruimen. We helpen een handje! Intussen is er veel bezoek geweest en de pups vinden het allemaal wel OK. De pups worden nu, om te wennen en te leren, twee maal per dag gevoed. Ze krijgen nu een mengsel van tevenmelk, bambix en zeer fijn gemalen vlees. Pluche gaat bij het voeden niet meer liggen maar blijft het liefst staan of  zitten.

Leren eten !!!  Hoezo leren……??????

DAG 23. We beginnen duidelijk aan een nieuwe fase. De inprenting! Vanaf vandaag gaan we de pups aan de wereld waarin ze leven te laten wennen! Om te beginnen gaan we morgen de kist vergroten. De slaapplaats wordt wat kleiner en er komt een kleine uitloopruimte! Ze zullen dan, vanuit hun instinct, daar hun plas en poep gaan doen. Het begin van de zindelijkheid. In de natuur gaan de pups zelfs redelijk ver van het hol ontlasten, om geen roofdieren aan te lokken. Alles wat in de buurt van het nest “valt” ruimt de moeder nog op vanuit dezelfde gedachte.

————————————————————————————–

 

 

Hier zijn ze dan… alle zeven !!!

De eerste acht weken

De eerste paar weken van de pup (laten we zeggen 14 dagen) is de vegetatieve fase. Ze reageren dan nog niet op prikkels van buitenaf en het enige waar ze druk mee zijn is eten en slapen. Ze moeten zich vooral behaaglijk voelen. In een boek dat ik over het ras schreef noemde ik de pups in deze fase “op onmiddellijke bevrediging van lust gevoelens ingestelde bijna psychopathische egoïsten!. Mijn vrouw vond dat niet zo leuk. Voor haar zijn het lieve jonge bobtailtjes. De pupjes hebben in deze fase ook spiercontracties. Ze maken dan schokjes tijdens het slapen. Er is dan niets aan de hand. Dit duurt tot ze ongeveer 4 weken zijn.  Wat ook erg  belangrijk is, dat ze in deze periode aan de mensgeur wennen.  Geen mensen of honden binnen laten die niet tot de dagelijkse roedel horen. Oppakken van de pups betekent ook een vorm van stress maar deze wordt “mild of licht” genoemd en het is positief voor het wennen aan het leven bij en met mensen. Moeder stimuleert urineren en defeceren van de pups door te likken. Temp moet nog met hulpmiddelen op niveau worden gehouden. Hoeft na 10 dgn geen 26 gr. meer te zijn. Puppen liggen ver uit elkaar = te warm. Puppen op een hoop en piepen = te koud. Flexibel regelen. Betreft ook een beetje aanvoelen van de situatie.Rust voor het nest is het allerbelangrijkst in deze fase.

1e dag De eerste dag is er een van zorg maar ook van verwondering . De zorg is er natuurlijk door de vraag of alles goed zal gaan. De verwondering is er door alles wat je ziet. De pas geboren pups hebben geen idee wat er met hun gebeurt. Althans dat denk je dan. Je weet dat ogen nog dicht zijn. De oren ook. Maar wat gebeurt er ? De pup komt uit het vlies. Ze wordt schoongelikt door de moeder en daarna gaat ze regelrecht naar een van de tepels van de moeder. Hoe kan dat.? De zenuwen aan de weerzijden van de snoet zijn wel ontwikkeld en door met het hoofd van links naar rechts te zwaaien zoekt ze contact met het lijf van haar moeder. Maar goed… dan nog… Ze kan bv niet weten hoe haar moeder er uit ziet en toch…. Of ze nou bij de linker of rechter poot als eerste aanstoot. Ze gaat feilloos naar de borsten en neemt een tepel in haar bek en probeert wat te drinken. Dat is overigens niet erg makkelijk. Een paar dagen later geeft de moeder af en toe “melkstoten” maar nu moet de pup op eigen kracht melk uiit de borst zien te krijgen. Alle geboortegewichten van de pups worden zorgvuldig genoteerd. Het is de bedoeling dat de pups na tien dagen hun geboortegewicht hebben verdubbeld.  Pluche heeft gelukkig geen koorts.

Dag 2 . Pluche en ik zijn de eerste nacht goed doorgekomen en ik moet zeggen Pluche doet het ook allemaal erg goed. Alleen de melkproductie blijkt nog niet helemaal op goed gang gekomen. Geen van de pups heeft 10% toename geboekt. Er is trouwens ook niemand afgevallen. Dat mag niet gebeuren. Terugval is vaak rampzalig. Het wachten is tot Pluche goed op gang komt. Ze is nog steeds moe van de bevalling en ze heeft ook nog vieze afscheiding die bij de geboorte is achtergebleven. Temperatuur van Pluche is OK.

3e dag Het gaat goed maar het kan beter ! De meeste pups komen aan al is het dan niet de 10 % die ze per dag moeten halen. Terugval in gewicht is er niet en dat is positief. Ik voed een paar pups bij. Pluche blijft nog steeds stijf in de kist liggen. Het lijkt er op dat er slechts een paar tepels, vooral achterin, melk geven. Dat is dan ook de “place to be” voor de pups.

4e dag. Pluche wordt rustiger ze hijgt minder en lijkt zich beter te voelen. De melkproductie komt nu ook op gang. De pups zijn echter uit op puur eigen belang. Grote egoïsten zijn het!! Als ik maar wat krijg en de rest moet zichzelf maar redden! Het recht van de sterkste. Als een van de kleinere een tepel te pakken heeft komt er dikke aan schuifelen en gooit zonder pardon de kleinere broer of zus bij de tepel weg. Ze komen echter allemaal wel aan en dat is belangrijk. Na 10 dagen moet het geboortegewicht van elke pup zijn verdubbeld.

In deze fase wordt er vaak bijgevoerd met “puppen melk”. Gewoonlijk met een flesje en een speentje. Ervaren fokkers doen dat met een sonde. Ik ook. Doe dat als beginner ECHTER NOOIT! Er kunnen hiermee ernstige fouten worden gemaakt! Ga eerst naar een dierenarts en vraag hem/haar het jou te leren voordat je hier zelf aan begint!!!

5e dag Pluche verlaat af en toe de werpkist maar blijft duidelijk wel binnen gehoorafstand en als er een pup wat geluid maakt is ze binnen no time in de kist om de pup te likken en voeding aan te bieden. Haar grootste en enige zorg is dat de pups zich “wel” voelen. De pups verplaatsen zich schuifelend op hun buik door kist. Ze stuwen zich dan voort met hun achterpoten. (niet te verwarren met “zwemmers”, dat is een ander verhaal) Vandaag begonnen er al een paar proberen om te lopen. Ze verheffen dan hun lichaam op de pootjes maar staan nog zo wiebelig dat het niet lang duurt!
In mijn jeugd was dat bij mensenmoeders nog zo dat men zei: “Niet direct heen gaan als ze huilen! Dan worden ze veel te erg verwend”. Je zag dan in de ogen van de moeder grote onrust en het liefst zouden ze er dan ook gelijk heen gaan! Gelukkig hebben de hedendaagse moeders de opvatting dat je gewoon je gevoel moet volgen en die gaan dan ook gelijk kijken of er iets niet helemaal goed is.

6e dag Het gaat geweldig. Het is stil in de werpkist. Iedereen heeft het voldoende warm en iedereen heeft de buik goed gevuld. Er is geen reden meer om de een of de ander bij te voeden. Pluche gaat echt meer uit de kist en begint ook weer een beetje belangstelling voor de omgeving te tonen. Het belang van de puppen is echter nog steeds haar hoogste prioriteit!
De warmte in de kist is de eerste week van groot belang. De pups kunnen zichzelf nog niet verwarmen. Als het te warm is dan liggen ze los van elkaar te slapen en als het te koud is kruipen ze tegen elkaar aan en als dat nog niet warm genoeg is beginnen ze te krijsen en dan komt “mamma” aangesneld om de pupjes met haar lichaam te verwarmen . Ik heb een regelbare warmtelamp boven de kist en een (voor de halve kist) verwarmde bodem die ook regelbaar is. De helft die niet verwarmd is , is voor de moeder om te liggen.

7e dag Ze zijn vandaag een week. Er valt een grote last van de schouders. Ze zijn er nog niet helemaal maar ze beginnen nu langzaam ook in eigen verwarming te voorzien. Het duurt ruim 3 weken voordat ze op dit gebied helemaal zelfstandig zijn.

8e dag Ze doen het erg goed. Ook pluche is helemaal rustig en geweldig gegroeid in haar “moedertaak”. Ze heeft ondertussen ook de melkproductie opgevoerd. We gaan er over het algemeen van uit dat de pups met 10 dagen hun geboortegewicht moeten hebben verdubbeld. Nou…. 2 van hen zijn er al!!

Dag 10. De gewichten zijn verdubbeld. Niets te klagen dus. Enkele pups hebben de ogen al open maar ze zien nog nagenoeg niets. Dat gaat zich de komende tijd ontwikkelen. De oren zijn ook nog dicht. Die gaan over een paar dagen open. Als ik nu boven de werpkist in mijn handen klap dan merken de pups daar niets van. Als we straks verder zijn en ik dan weer in mijn handen klap, zie je een schokje door hun lichaam gaan.

Ik heb intussen de nageltjes van de voorpoten van de pups geknipt. De scherpe nageltjes zijn erg onaangenaam voor de borsten van de moeder. Ook dit is een erg precies werkje. Ook hierbij is het zinvol om van een ervaren fokker of van een dierenarts te leren hoe je hiermee het best omgaat.

Dag 11. Nog steeds een en al tevredenheid in de werpkist. De pups worden echt sterker. Ze lopen, nou ja lopen, ze waggelen door de kist maar al wel in een behoorlijke snelheid. Grappig is dat de  moeder die nu vaker uit de kist is, daar handig op in speelt. als ze moet gaan liggen. Ze lokt de pups naar haar toe en gaat dan snel aan de andere zijde van de kist liggen !

We zijn in de tweede week .De teef moet nog steeds gecontroleerd worden op vaginale uitvloei. Die is er op dit tijdstip nog altijd maar de uitvloeiing moet helder, roze en geurloos te zijn. De temp mag niet boven de 39.5 komen.

Binnen tien dagen moeten tegenwoordig de namen voor stamboom bij de Raad van Beheer bekend zijn. Helaas kon dus niet voor alle pups met de toekomstige eigenaren overlegd worden. De namen worden voor de “mannen”: Vigilat´s Royal Highness, Vigilat’s Roll Over Beethoven, Rhapsody in Blue, Vigilat’s Rope Dancer en Royal Dutch Racoon. De “dames” gaan door het leven met de namen: Vigilat’s Rose Will Be Loved en Rorty Lilly

Dag 13. Het gaat erg goed. pluche is steeds vaker en langer uit de kist alhoewel ze wel in de buurt blijft om alles in de gaten te houden. De pups komen morgen in de overgangsfase. Ze gaan dan in ongeveer een week van de Neonatale fase over naar de inprentingsfase. Dat gaat niet van de ene dag op de andere maar heel geleidelijk. Langzaam ervaren ze het zien en het horen. Op de inprentingsfase kom ik nog terug want dat is een zeer belangrijke fase in het hondenleven.

Het is bij mensenontwikkeling niet anders. Ook baby’s hebben een postnatale fase en een inprentingsfase.  Het belang van inprentingsfase fase wordt naar mijn mening door mensen heel erg onderschat ! 

2 “dames”

5 “heren”

Dag 14, Het wordt allemaal rustiger en overzichtelijker voor Pluche. Ze gaat vaker en langer uit de kist. De pups passen zich hierbij aan. Als  “moeder” heeft gevoed gaan ze slapen en er komt pas weer beweging als Pluche terug in de kist komt. De temperatuur in de kist kan wat lager worden bijgesteld. De ogen zijn open en het lijkt alsof ze je aankijken. In werkelijkheid is alles nog wazig voor ze.  Het wordt nu wel per dag allemaal helderder voor ze. Tegen het eind van de week kunnen ze goed zien. De oren zijn nog dicht. Ik test iedere dag even met handgeklap boven de kist. Tot op heden blijven ze bewegingsloos liggen.

Ook in de komende week moet de uitvloeiing van de moeder nog steeds in de gaten worden gehouden. Let op de temperatuur, niet hoger dan 39,5. Als er nog uitvloeiing is dan moet deze helder en reukloos zijn. De moeder moet de hoeveelheid kunnen eten die ze lust.

dag 16. Als ik boven de kist in mijn handen klap gaat er een licht schokje door de “gelederen”. Tegen het eind van de dag zijn de oren dan wel open. Het spelen met elkaar begint. Het lijkt nog wel een beetje op slow motion maar goed. Ik zie bv dat de een het been van de ander in de bek neemt. Er word ook beter gelopen, vooral als Pluche na een tijdje weer ik de kist komt. Ze proberen nu ook, terwijl Pluche nog staat, een tepel in de bek te nemen. De een doet het staand en de ander zittend. beide manieren lukken nog niet! Af en toe vallen ze gewoon om ! Ze wekken af en toe sterk de indruk dat ze wat zien. Het lijken nu in elk geval steeds meer op echte “hondjes”!

Dag 17. Het is een feest om naast de kist te zitten. Het gedrag wordt anders. Ze doen pogingen om te spelen. In ieder geval zie je duidelijk dat ze gaan merken dat ze niet alleen op de wereld zijn. Pluche is nu veel meer en regelmatiger uit de kist. Ze voert ongeveer om de twee uur. Eerst de kist in om iedereen te helpen bij defeceren. Hierbij rennen al de anderen onder haar om te proberen een tepel te bemachtigen. Is ze klaar met het verzorgen dan gaat ze liggen en voedt de pups. Die beginnen dan meteen met de strijd om de beste tepels. Het recht van de sterkste! In de natuur heel gewoon maar mijn vrouw kan daar slecht tegen.

Morgen ga ik de pupjes leren hoe te eten uit een schaaltje. Ik verheug me daar op !

Dag 19. Een paar pupjes heb ik leren eten uit een schaaltje. Ik hield ze hierbij nog vast want de eerste keren gaat het nog echt ongecontroleerd. Of ze likken boven de pap of ze stoppen hun neus er te diep in. Dat ze nu moeten “scheppen” met hun tong in plaats van zuigen, is nog even wennen. Maar goed het leert snel. Over een paar dagen kunnen ze met z´n allen uit een bak eten. Het lopen, gaat een stuk beter maar heel erg stevig staan ze nog niet op hun poten.

In deze derde week begint het leven voor de pups. Ze zien elkaar en willen met elkaar spelen. Ze grommen soms wat ongecontroleerd en bijten (nou ja bijten, er zijn nog geen tanden) dan in een been of een oor van een ander. Ze poepen en plassen nu ook zelfstandig. “Mamma”  doet het nog wel maar hoeft nu eigenlijke niet meer te likken om het te stimuleren. 

Dag 20. Het is alsof er een last van mijn schouder is gevallen. De puppies zijn nu echte PUPS !! Helemaal ompleet om deel uit te gaan maken van de wereld. Gevoelens kennen ze nog nauwelijks en ze hebben absoluut geen angst. Voor niets. Pas later gaan ze leren hoe je moet omgaan met hetgeen waarmee ze nu allemaal kennis mee maken. Natuurlijk is het eerste en het belangrijkste voor hen de moeder,  de broers en de zussen. Morgen begint de Inprentingsfase (3 tot 5 weken) Dit is al een onderdeel van de socialisatie fase.

De komende twee weken leren de pups wat er allemaal “te koop” is in het leven en gaan ze al voorzichtig leren hoe ze met allerlei dingen moeten omgaan in hun verdere leven. We zullen ze dan ook zoveel mogelijk laten ervaren!
• De basis voor communicatie is aanwezig
• Ze gaan op onderzoek uit
• Ze kennen nog geen angst
• Ze leren door onderling spelgedrag ook het roedelgedrag te ontwikkelen.
• Contact met moeder wijzigt. Moeder gaat ook corrigeren.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *